I ❤ ma pére
I❤ma mére
I❤ma famile
I❤mes amis
I❤BS
I❤my everything
I❤U
I❤Music

THANK YOU FOR SAVING MY LIFE

ขอบคุณดนตรี...ที่ทำให้เราได้มาเจอกัน

((❤))รักจัง น.TOON((❤))

I❤BODYSLAM 4EVER

,,,แค่คิดดี ทำดี ก็พอ(l(❤)v)e)

*_*งมงาย)))แต่ชั้ลก็รักเทอน๊าส์,,,


^^ชี-วิต-มัน -เป็น-ของ-เรา^^

นี่ แหละ คือ ชี วิต ที่ ต้อง การ ))),,,รักมากมาย)))นายอาทิวราห์ :)



LOVE ❤)))TOON BODYSLAM



""SEE YA""

BODYSLAM :)❤))) PATKATOON^^❤):))



((❤((❤))❤))❤)) อยากจะย้ำ)))ว่าชั้ลจะรอต่อไป

(((อย่างที่ได้เคยบอกไว้ ❤

และย้ำให้เทอได้มั่นใจว่า❤ชัลรักเทอ,,,)))^^❤):))



((❤((❤))❤))❤)):: Away ::,
,
,
I love the silence,
,
the evening, the sun is dimming.,
,
Wait for my darling, She''s coming to see me,
,
in my dreams,
,
I wait for someone who''ll love me,
,
To hold and kiss me,
,
Sometime Somewhere, I see you, I feel you.,
,
But only in my dream.,
,
I will take you away.,
,
Let love take us away,
,
Love will take us away.,
,
((❤((❤))❤))❤))



((❤((❤))❤))❤)) ทำไมวง bodyslam ต้องใส่ชุดดำเพราะว่า " นาฬิกาตาย "

ทำไมนาฬิกาตายเพราะกิน " ยาพิษ "

ทำไมต้องกินยาพิษเพราะ " อกหัก "



ทำไมถึงงมงายเพราะ " ชีวิตเป็นของเรา "

ทำไมชีวิตต้องเป็นของเราเพราะเรามี " ความเชื่อ "

เราเชื่อใน " ปลายทาง "

ที่ปลายทางมี " ขอบฟ้า "

ที่ขอบฟ้ามี " อากาศ "

อากาศเกิดขึ้นเมื่อ " หลังฝน "

หลังฝนมี " จันทร์ยังเต็มดวง "

หลังจากจันทร์ยังเต็มดวงมี " แสงแรก "

แสงเดินทางภายใน " เสี้ยววินาที " br>
เราทำอะไรได้ภายในเสี้ยววินาที " แค่หลับตา "

เราหลับตาเพราะ " คนมีตังค์ "

คนมีตังค์เกี่ยวอะไรกับแค่หลับตาวะ ไม่รู้โว้ยย " ยิ่งรู้ยิ่งไม่เข้าใจ "

ทำยังไงถึงจะเข้าใจ " ย้ำ "

ย้ำว่าเราควร " ห้ามใจ "

ทำไมต้องห้ามใจเพราะเรา " เจ็บจนวันนี้ "

ไม่มีคนให้คุยด้วยเราเลยทำได้แค่ " พูดในใจ "

ก่อนที่เราพูดในใจเราต้อง " ขอบคุณน้ำตา "

น้ำตาทำให้เรามี " ท่านผู้ชม "

เหมือนในละคร ในละครเรามีอาการ " หวั่นไหว "

และในละครเรามีลักษณะนิสัยคือ " ความซื่อสัตย์ "

ความซื่อสัตย์ทำให้ " เรา "

กลายเป็น " คนที่ถูกรัก "

เราเป็นคนรักไม่ดีแต่ " สักวันฉันจะดีพอ"

แล้วเมื่อไหร่ฉันถึงจะดี " ไม่รู้เมื่อไหร่ "

ทำไมถึงไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ เพราะตอนนี้เป็น " นาทีสุดท้าย "

นาทีสุดท้ายนี้เป็นแค่ " ภาพลวงตา "

ภาพลวงตาทำให้เราไม่เห็นแต่เราได้ยิน " พลังดนตรี "

พลังดนตรีทำ " ให้รักนั้นพาสองเราไปด้วยกัน "

แต่สุดท้ายก็จบลงที่ " ทางของฉันฝันของเธอ"

((❤))((❤))((❤))((❤))((❤))



อยาก,,เห็น,,คน,,ไทย,,บิน,,ได้)))>>>((❤❤))

BODYSLAM SAVE MY LIFE USA TOUR 2009

…เขาขอให้เราไปเล่นให้คนไทยที่อยู่ที่อเมริกาดู ทริปนี้นอกจากจะเป็นการมาเยือนอเมริกาครั้งแรกในฐานะวงของพวกเรา มันยังถือว่าเป็นทัวร์ครั้งสุดท้ายของอัลบั้ม Save My Life จะเล่นทั้งหมด 4 เมือง นั่นคือ ซานฟรานซิสโก , ลอสแอนเจลิส , ชิคาโก และ วอชิงตัน ดีซี ติดตามเรื่องราวของพวกเราได้แล้วครับ ...

ปกติถ้าเราทัวร์ในเมืองไทยเราจะเล่นในผับซะส่วนใหญ่ เราก็จะเล่นสัก 13-14 เพลง คือประมาณชั่วโมงครึ่ง แต่ว่างานที่อเมริกานี่เราตั้งใจจะไปโชว์ให้ยาวกว่าหน่อย เลยเตรียมไปประมาณ 20 เพลง เอาเพลงที่ไม่ได้เล่นประจำในทัวร์มาซ้อมเพิ่มขึ้น เพื่อนให้เล่นได้สักสองชั่วโมง คิดว่าไม่ได้ไปบ่อยๆ ไหนๆ ไปแล้วก็อยากจะเล่นให้เต็มที่ ให้คุ้มค่ากับที่คนอุตส่าห์ซื้อตั๋วราคาหลักพัน แล้วยังลงทุนมาจากรัฐ ต่างๆ เพื่อมาดูคอนเสิร์ตของพวกเรา

เราออกเดินทางจากไทยกันวันที่ 1 พ.ค. แล้วก็ไปเปลี่ยนเครื่องที่ไต้หวัน นั่งเครื่องบินรวมเบ็ดเสร็จแล้วน่าจะประมาณ 20 ชั่วโมง แล้วก็มาถึงอเมริกาในวันที่ 1 เหมือนกัน เพราะว่าเวลาเขาช้ากว่าเรา ประมาณ 12-13 ชั่วโมง เมื่อเราลงจอดที่ซานฟรานซิสโกก็เป็นเวลากลางคืนแล้ว เราก็ไปกินอาหารกันก่อนเลย มาถึงอเมริกาทั้งทีแต่เราได้กินอาหารไทยมากกว่าอาหารฝรั่งอีกครับ สาเหตุที่เป็นเช่นนั้น เพราะว่าคนไทยที่อาศัยอยู่ที่นี่จะเปิดร้านอาหารกันเยอะ แล้วเขาก็อยากจะต้อนรับเรา พอทานอาหารกันเสร็จเราก็กลับเข้าโรงแรมนอน

ทริปนี้เรามากันน้อยมาก มีทีมผู้จัดการวงที่ตามมาด้วย แล้วก็ทีมของต่างประเทศที่คอยตามอยู่คนหนึ่ง เราเอาพี่โอมมาด้วยครับ โชว์แรกในซานฟรานซิสโกจะเริ่มในวันที่ 3 เราเลยมีเวลาว่างหนึ่งวัน ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเดินเที่ยว นั่งรถถ่ายรูปตามสถานที่ต่างๆ อย่างสะพานโกลเด้นเกท อากาศที่นี่หนาวมากครับ ผมไม่ค่อยคุ้นเคยกับความเย็นแบบนี้

พอมาถึงวันที่ 3 ซึ่งเป็นวันโชว์ครั้งแรก เราก็ไปซาวน์เช็คกันตอนบ่ายๆ ที่ๆเราจะมาเล่นมีชื่อว่า Glaskat Nightclub ซึ่งเป็นสถานที่ให้เช่าจัดงานที่มีความคล้ายคลึงกับผับ มีบาร์และอะไรต่างๆ สามารถจุคนดูได้ประมาณ 600-700 คน

เราไม่มีปัญหาเรื่องซาวนด์เพราะว่า พี่ซาวนด์เอ็นจิเนียร์ของเราได้คุยกับทีมงานเรื่องสเปคบนเวทีก่อนที่เราจะมาถึง เราขึ้นเล่นตอนประมาณห้าทุ่มครึ่ง สาเหตุที่ต้องเล่น ดึกขนาดนี้เพราะว่าคนไทยส่วนใหญ่ทำงานร้านอาหาร กว่าจะเลิกงานกันก็ 4-5 ทุ่ม อารมณ์ที่เล่นคอนเสิร์ตที่นี่ไม่ค่อยแตกต่างจากตอนเล่นที่ไทยเท่าไหร่ อาจจะเป็นเพราะคนดูที่มาส่วนใหญ่เป็นคนไทย แต่ไม่ว่าจะอย่างไรผมก็ใส่เต็มอยู่แล้วครับ สิ่งที่กลัวก็คือเหลือบไปเห็นฝรั่งหัวทองมาดูด้วย ซึ่งอาจจะเป็นเพื่อนหรือญาติของคนไทย ซึ่งทีแรกผมก็กังวลใจอยู่เพราะที่นี่เขาคงได้ดูคอนเสิร์ตที่มีวงเจ๋งๆเยอะ ในสังคมที่มันเป็นของจริง กลัวว่าเราจะเล่นไม่ถูกใจเขา คิดอะไรไปต่างๆนาๆ แต่พอเล่นจริงๆเห็นปฏิกิริยาว่าเขาแฮปปี้เขาชอบเรา บางคนร้องเพลงของเราได้ ทำผมตะลึงไปเหมือนกัน โดยคราวนี้เราไม่ได้เล่นคัฟเวอร์เพลงฝรั่งเลย เพราะคิดถึงคนที่นุ่นน่าจะคิดถึงเพลงไทย ก็เลยเอาเพลงของเราไปเล่นหมดทั้งสี่ชุด ยี่สิบเพลงเลยครับ

พอเล่นเสร็จเราก็กลับที่พัก เพื่อนอนเอาแรงทันทีโดยไม่มีความเสียดาย เพราะยังมีอีกสามเมืองให้ไปเที่ยว พอตกเย็นวันที่ 4 เราก็นั่งเครื่องบินภายในรัฐที่ขนาดไม่ใหญ่มากเพื่อไปลอสแอนเจลิส ไม่ถึงชั่วโมงก็มาถึง เราก็เข้าที่พักไปตอนเย็นๆ และพอหัวค่ำเขาก็พาไปที่ๆ เหมือนไทยทาวน์ คือจะมีตลาดต่างๆ และร้านอาหารไทยเพียบเลย เราไปที่ร้านชื่อว่า เครื่องเทศ เป็นร้านกึ่งผับคล้ายๆ อตก.บ้านเรา ผมเข้าไปชะงักเลย เพราะบรรยากาศข้างในเหมือนเมืองไทยจนน่าตกใจ วงที่เล่นก็เป็นวงไทยที่เล่นเพลงไทย ทำให้ผมสงสัยว่าตัวเองอยู่กรงุเทพฯ หรือเปล่า

วันที่ 5 ก็ได้เวลาทำการแสดงอีกครั้ง คราวนี้เล่นในฮอลล์ที่มีชื่อว่า Avalon อยู่แถวๆ ฮอลลีวูด บูเลอวอร์ด โดยที่มันจะมีชั้นล่างแล้วก็ชั้นลอยด้วย เป็นสถานที่ที่เหมาะกับการจัดคอนเสิร์ตมากๆ ซึ่งส่วนใหญ่ ก็เป็นคนไทยเหมือนเดิม ที่นี่ผมว่าระบบทุกอย่างเพอร์เฟ็คสุด แล้วคนดูก็สนุกกันสุดๆ บรรยากาศบนเวทีลงตัวมากกว่าเมืองไทย

วันที่ 6, 7 และ 8 พักอยู่ที่ลอสแอนเจลิสตลอด เพราะว่าไม่มีเล่น เราไปเยี่ยมชม Universal Studio กัน จากนั้นพวกยอดและปี๊ดก็ไปเดินดูของกันที่ Guitar Center ส่วนผมก็นอนเติมพลังอยู่ที่โรงแรม Sheraton ผมเป็นประเภทถ้าไปทำงานแล้วอารมณ์เที่ยวมันจะน้อย เพราะว่าต้องระวังสุขภาพตัวเอง ฮาร์ดคอร์มากไม่ได้ แต่มีวันหนึ่งผมได้ไปดูบาสในสนามจริงๆ ตอนที่ Lakers แข่งกับ Rockets ด้วย เพราะว่ามันอยู่ใกล้โรงแรมแล้วผมเองก็ชอบดูกีฬาอยู่แล้ว รู้สึกว่าเขาเอนเตอร์เทนเราสนุกดี ตรงสกอร์บอร์ดก็จะมีเล่นมุขกับเราบ้างให้เราตะโกนนู่นนี่บ้าง เป็นประสบการณ์ที่ดีเลย

วันที่ 8 เราก็บินไปชิคาโก พอถึงที่นั่นก็มืดๆแล้วครับ ฝนตกด้วย เราก็แค่เดินถ่ายรูปกันตอนกลางคืน แล้วก็ไปเที่ยวที่ผับมีชื่อของที่นู่นที่พี่คนไทยเขาบอกว่าคนที่มาชิคาโกต้องแวะไป ในผับเขาจะเล่นบูลส์ แล้วก็จะมีผู้ใหญ่วัยทำงานมาเต้นกันมากมาย ใจจริงแล้วมาถึงนี่ทั้งทีผมอยากดูดนตรีมาก พวกทัวร์ฝรั่งอย่าง Warp Tour หรืออะไรแบบนี้ แต่ก็ติดที่ต้องทำงาน ไม่อยากทำตัวซ่ามาก เคยมีครั้งหนึ่งที่จะ ไปซิดนีย์กับเมลเบิร์นแล้วผมดันป่วยพอดี เลยต้องดูแลตัวเองเป็นพิเศษ เอาไว้ปิดทัวร์แล้วค่อยหาโอกาสมาดูเองวันหลัง ตอนนี้งานต้องมาก่อน

โชว์วันที่ 9 ที่ชิคาโก จัดในที่ๆ น่าจะเป็นโรงละคร มีชื่อว่า The Olympc Theatre ลักษณะจะคล้ายๆ กับหอประชุมธรรมศาสตร์บ้านเรา มีชั้นลอยแล้วก็มีที่นั่ง ผมกลัวๆว่าคนนั้งดูคงกร่อยแน่ๆ แต่พอเพลงแรกคนที่มาดูก็ยินกันหมดเลยครับ มาหน้าเวทีเลยด้วยซ้ำ ที่ชิคาโกผมจะประทับใจอย่างหนึ่งคือการที่มีการ์ดตัวใหญ่ๆ เป็นคนผิวดำยืนอยู่หน้าเวที เวลาเราไปที่นั่นไปนี่การ์ดจะคอยดูแลเรา ตอนที่เขาส่งเรากลับ เขาบอกว่าเราชอบเรามากรู้สึกว่ามันสวยงาม ผมดีใจนะ ผมรู้สึกว่าได้กำลังใจจากตรงนี้เยอะเลย คิดว่าโอกาสที่เขาเจอศิลปินที่มาเล่นที่นี่ก็คงเยอะ แต่เขาชื่นชอบเราแบบนี้ทำให้ผมเรียกความมั่นใจได้เยอะเลย เราเล่นที่ชิคาโกเสร็จประมาณตีสอง กว่าจะทำอะไรเสร็จก็นอนกันตอนประมาณตี 5 แล้วก็ต้องตื่นประมาณ 7 โมงเช้า เพื่อไปถึงสนามบินก่อน 9 โมง เพราะวันที่ 10 เราต้องไปโชว์ ต่อที่วอชิงตันดีซี คืนนั้นเราเลยได้นอนกันแค่สองชั่วโมง พอถึงดีซีผมก็เข้าโรมแรมในช่วงบ่ายๆ ผมก็หลับเป็นตายเลย ส่วนโชว์ก็จะเริ่มตอนประมาณห้าทุ่มครึ่งเหมือนเดิม เป็นการแสดงครั้งสุดท้ายของ บอดี้สแลมอัลบั้ม Save My Life

สถานที่เล่นคราวนี้มีชื่อว่า The Saisa Room เป็นกึ่งๆผับ คล้ายๆที่ซานฟรานซิสโก เจ้าของเป็นเม็กซิกันสองคน มีคนมาดูเราประมาณ 400-500 คน แต่ตอนเล่นที่ดีซีนี่คนจะน้อยที่สุด เพราะว่ามันชนกับงานแต่งงานคนไทนที่นั่นด้วย แล้วอีกอย่างมันตรงกับวันแม่ของอเมริกา พวกร้านอาหารก็จะปิดดึก ทำให้คนมาไม่ทัน หลายคนจ่ายค่าบัตรแล้วไม่ได้มาก็มี น่าจะประมาณร้อยคนได้

สมาชิกในวงคนอื่นที่ไปซาวนด์เช็คกันระหว่างที่ผมนอนหลับเป็นตายอยู่ที่โรงแรมเล่าให้ฟังว่า ตอนซาวนด์มีฝรั่งชาวอเมริกันคนหนึ่งชื่อ สกอร์ต มาร้องเพลงของบอดี้สแลมให้ฟัง เขาชอบวงพวกเรามาก เขาเองก็เคยมาอยู่เมืองไทยอีกด้วย ตอนช่วงเพลงสุดท้ายของโชว์ที่ผมจะเล่นเพลง ยาพิษ อีกรอบหนึ่ง ผมก็เลยชวนเขาขึ้นมาร้องด้วยเลย เขาเองก็จำเนื้อได้แม่น ร้องได้ทุกท่อนเลย ทำเอาผมประทับใจจริงๆ และการเล่นที่ดีซีก็จบอย่างสวยงาม คนอาจจะน้อยไปหน่อยแต่ว่าสนุกมาก ถือว่าปิดทัวร์ได้อย่างสมบูรณ์แบบกับโชว์ที่อเมริกา



by toon bodyslam